در ۵سال تحصیل در دبستان اصقول بین سال های ۱۳۵۶تا ۱۳۶۱بخاری های کلاس از نوع چکه ای بود.که صبح زود بوسیله ی یکی از دانش آموزان روشن می شد.در صورتی که  قبل ا ز روشن کردن نفت را زیاد باز می کردند مخزن تنوره پر نفت می شد.وبعد از روشن کردن صدای آن بلند می شد وبدنه آن سرخ می شد.به هر حال در طول سالیان متمادی از همین بخاری استفاده می شد.وبه خیر گذشت.جالب این بود که هواکش در سقف کلاس بود ولوله ای به طول ۳متر بین بخاری وسقف وصل بود.وگاهی دانش آموزان با آن برخورد می کردند ولوله هاجدا می شد.در سال های ابندای تاسیس دبستان از بخاری "کنده ای " استفاده می شد.که با چوب گرم می شد.وبخاری های چکه ای که امد به آنها "اجاق فرنگی "می گفتند.

هم ولایتی های عزیز اگر خاطره ای از بخاری های چکه ای وچوبی دیستان اصقول دارند در قسمت نظرات درج فرمایند.