شب اول زمستان و طولانی ترین شب سال، برای کنار هم نشستن بهانه خوبی است تا ایرانیان در این شب، کنار هم بنشینند و سیاهی آن شب را با سفیدی صبح به پایان برسانند.

آخر پاییز شد ، همه دم می زنند از شمردن جوجه ها !!

بشمار ، تعداد دل هایی را که به دست آوردی

بشمار ،تعداد لبخند هایی که بر لب دوستانت نشاندی

بشمار ، تعداد اشک هایی که از سر شوق و غم ریختی

فصل زردی بود ، تو چقدر سبز بودی ؟

جوجه ها را بعدا با هم میشماریم  . . .

یلدا در اصقول

شب یلدا طولانی ترین شب سال است.در اصقول این شب شروع "چله کلو"یعنی چله ی بزرگ است.وبه شب "چله"معروف است.در خانه های قدیم اصقول در فصل زمستان کرسی نصب می شد.ودر این شب در خانه ی بزرگ خانواده جمع می شدند.اجیل محلی وهندوانه وانار می خوردند.آجیل محلی عبارت بود از عناب -بادام-هسته شور کرده زرد آلو(خسته)-مغز گردو-انجیر خشک-برگ زردآلو وهلو(شفت آلو)-کنو-تخمه کدو وخیار وهندوانه شور کرده-توت خشک(کشته توت)

کف زدن هم در شب یلدا در اصقول مرسوم است.بیخ را در آب خیس کرده ومی جوشانند ودر تغارچه ریخته وانقدر می زنند که کف کند وکف آن سفت شود.روی کف شیره ی انگور ومغز گردو ریخته و می خورند.

هم چنین در اصقول رسم است که جوانانی که نامزد دارند در شب چله هدیه ای به خانه نامزدشان می برند که به "شب چله بری"معروف است.