نظام شورا ها بر اساس خرد جمعی واصل قرانی مشاوره در امور می باشد.موارد زیر می تواند این مسئله را تحت الشعاع قرار دهد وباعث فرصت سوزی شود:

۱-تک روی اعضای شورا.

۲-کشاندن اختلاف نظر بین اعضا به میان مردم وموکلین .

۳-متفاوت بودن نظرات در جلسه شورا وخارج از آن که به نوعی دورویی محسوب می شود.

۴-تلاش برای ثبت اقدامات انجام شده به نام فرد به جای شورا واستفاده ی بی رویه از کلمه "من" به جای "ما".

۵-حاکم شدن نظام قبیله ای وعشیره ای بر شوراها.

۶-عدم مشورت با موکلین و در حقیقت بی نیاز دانستن خود از نظر خواهی از دیگران وبه عبارت ساده تر "عقل کل دانستن حود".

۷-مقدم  داشتن منافع شخصی بر منافع عمومی در تصمیم گیری ها.

۸-تفاوت حرف وعمل اعضای شورا.

۹-عدم انتقاد پذیری اعضا وتعبیر هرگونه انتقاد مشفقانه به تخریب.

۱۰-عدم ارایه بیلان کاری واقدامات انجام شده.