در زمان قدیم مردم اصقول برای لایروبی قنات به هیچ کمک دولتی یا خارج از اصقول وابسته نبودند.برای لایروبی قنات که به آن "چاه جویی"می گفتند از بین مالکین هزینه مربوطه جمع آوری می شد. با مشخص شدن روز شروع کار ده ها نفر از مالکین قنات یا زارعین آنهااز پشت خانه حاج آقای هاشمی اقدام به گود کردن جوی آب برای ایجاد شیب لازم برای ورود به قنات می کردند واین کار تا مظهر قنات یا اصطلاحا دهن قنات انجام می شد .وجوی آب حداقل ۸۰سانت تا یک متر گود می شد وبار کنار جوی ریخته می شد. در هنگام کار دهها نفر هم کنار جو تماشا چی بودند.وبرخی افراد با شوخی کردن خستگی را از تن افراد خارج می کردند.برای کار یک نفر به عنوان سرکارگرانتخاب می شد ومزد روزانه برایشان در نظر می گرفتند تا حساب وکتاب کار را داشته باشد.مسیر قنات از دهن قنات تا کنار مزار لایروبی می شد.مقنی در داخل قنات با استفاده از چراغ کاربیت که بدن نیاز به اکسیژن می سوزد کار می کرد وکارگری با دول خاک وگل را با استفاده از چرخ از چاه خارج وکنار چاه می ریخت. در ابتدای مسیر قنات تا باغ مرحوم سید محمد طالبی ریشه درختان که در مسیر قنات بودند بریده می شدندوبه همین جهت آب قنات تا مدت ها دارای گل ولا وریشه ریز درخت بود.

وسایل مورد نیاز چاه جویی:

چرخ چاه-طناب، ريسمان-دلو-كلنگ و بيلچه-چراغ-

۱چاه مسیر قنات حاشیه رودخانه

۲مظهر فعلی قنات اصقول