اصقول

به گزارش خاوران بلاگ ، وبلاگ شیر خند روستای زیبایی ها نوشت:

یکی از وسایل زندگی قدیمی که خاطرات گذشته های دور را برای همسن و سال های من  زنده می کند چراغهای خوراک پزی پریموس است.دورکه می گویم نه به آن معنایی که حداقل یکصد سال پیش باشد.تا 30 سال پیش در بیشتر منازل روستایی و نیمی از خانه های شهری از چراغهای نفتی استفاده می شد که یکی از خوراک پزی ها چراغ پریموس نفتی بود.این چراغ خوراک پزی از قدرت بالایی برخوردار بود.هرچقدر بیشتر مخزن نفت آن را باد می کردیم شعله آن سبز تر و سوزانتر می شد. خوبی دیگه ای که داشت قابل حمل بود و جای زیادی اشغال نمی کرد.در زمستان محیط پیرامون خود را گرم می کرد.

اما معایبی هم داشت. زمانی که مخزن آن زیاد باد می شد شعله به یکباره خاموش می شد و نفت و دود از آن بالا میزد و بوی گاز نفت، تمام خانه را می گرفت و تا مدتها مکانی که معمولا خانه نشیمن بود بوی نفت میداد. بعضی وقت ها هم خروجی نفت گیر می کرد و بد می سوخت و بوی نفت همه جا را می گرفت.در این مواقع با سوزن مخصوصی که داشت مسیر نفت باز می شد. پمپ باد (تلمبه) هم خیلی وقتها عمل نمی کرد و هرچقدر تلمبه میزدیم مخزن باد نمی شد.در این مواقع باید لاستیک میله تلمبه که معمولا از چرم بود با آب دهان یا روغن چرب میشد تا عمل می کرد.عالمی داشتیم با چراغهای نفتی. امروزه همسن و سالهای من آخرین نسلی هستند که خاطرات چراغهای نفتی قدیم را در ذهن خود مرور میکنند و افسوس آن همه سختی را می خورند، چون با آن همه سختی ولی زندگی را برخود سخت نمی گرفتند.از وسایل راحتی امروزی خبر نبود ولی حرص داشتن مثل وسیله زندگی همسایه را هم نمیخوردند.

امروزه در منزل هر روستایی یک گاز 5 شعله با جوجه گردان هست. انواع خوراک پزی های گازی و برقی هست ولی از زندگی شیرین خبری نیست. چون با چشم و هم چشمی با قسط انواع خوراک پزی بجای آن یک پریموس تهیه شده و از بعضیها سال یک مرتبه هم استفاده نمی شود.

 پریموس خوراک پزی سربازی در جنگ جهانی دوم 

چراغ خوراک پزی پریموس نفتی بسیار زیبا

چراغ خوراک پزی 

با سوخت الکل

قابل حمل برای مسافرت و پیک نیک و کوهنوردی

ساخت آمریکا مینه سوتا

مدل 1918