تصویر بالا کوههای سمت شرق روستا را نشان میدهد.تپه جلویی در بین اهالی به"قلعه میران"مشهور است.قسمت بالای تپه هموار شده است ومشرف به مزارع شمالی وجنوبی روستا می باشد.از قلعه مذکور تنها نامی به جا مانده است.در سیل سال ۱۳۷۷ بخش اعظم باغات روستا در حاشیه رودخانه تخریب شد.

در شمال روستا به فاصله یک کیلومتری محلی به نام "آب رزان "وجود دارد.در سالهای قبل از ۱۳۵۰ یکی از زیباترین و سرسبزترین باغات روستا و مرکز تولید انگور بوده است.در فصل برداشت انگور مالکین حدود یک ماه مشغول تهیه "شیره انگور " بوده اند و انها را در خمره های بزرگ نگهداری می کردند.متاسفانه در سالهای اخیر به علت خشکسالی از یک طرف و انتقال آب قنات بالا دست بوسیله لوله اکثر درختان خشک شده اند. 

در زمانهای قدیم مردم جهت آرد کردن گندم از آسیاب آبی استفاده می کردند که بقایای ان در روستا وجود دارد.عکس فوق آسیا روستا را نشان می دهد که حدود ۴۵ سال قبل راه اندازی شده است و تا چند سال پیش فعال بود .و بعد از توزیع آرد بین روستاییان تعطیل شده است.مالکین اولیه آسیا سه نفر بودند که هر سه به رحمت ایزدی پیوسته اند.حدود ۲۰سال پیش کمتر روزی بود که اسیا تعطیل باشد.

 

 در فاصله ۴ کیلومتری شمال روستا ودر بین کوههای سر به فلک کشیده سنگ بزرگی وجود دارد که از دل ان آب سرد و گوارایی خارج می شود و بین اهالی به "سنگ آب"مشهور است.بر اثر خشکسالی آب ان خیلی کم شده است و از طریق لوله به طرف روستا هدایت میشود.آب آشامیدنی روستا هم از چشمه های اطراف همین سنگ تامین می شود.و چیزی از آب معدنی های موجود در بازار کم ندارد.