در روستای اصقول دوبیتی های وجود دارد که سراینده آنها مشخص نیست و سینه به سینه منتقل شده است .ودر مراسم شادی خوانده شده یا بوسیله افراد در مناسبتهای مختلف از جمله غریبی وفراق دوستان ودرگذشت عزیزان زمزمه می شود.

انتظار:

سر کوه بلند تاکی نشینم

که لاله سر زنه گل ره بچینم

گل سرخ و سفید بر هم تنیدند

مو حیرانم کدو گل ره بچینم

سفر:

شب شنبه ز اصقول بار کردم

چه بد کردم که پشت بر یار کردم

رسیدم بر سر آب سپاهان

نشستم گریه بسیار کردم

عاشقانه:

الا دختر تورا میخوام  که میگی

چرا به مادر پیرت نمی گی

مو که به قوم وخویشای خو گفتام

چرا به قوم و خویشونت نمی گی

فراق دوست:

از اینجا تا به بیرجند لاله کاشتم

میون لاله ها سیبی گذاشتم

ببر سیب رو به دست دلبر مو

که درد دل خور رویش نوشتم