اصقول

حضرت حيدر به نام فاطمه حساس بود

خلقت از روز ازل مديون عطر ياس بود

اي كه ره بستي ميان كوچه ها بر فاطمه

گردنت را مي شكست آنجا اگر عباس بود

اي كاش فدك اين همه اسرار نداشت

اي كاش مدينه در و ديوار نداشت

فرياد دل محسن زهرا اين بود

اي كاش در سوخته مسمار نداشت

ديدم که ز دل خدا خدا مي کردي

شکوه ز جفا به مصطفا مي کردي

اي کاش شبي پس از دعاي همگان

از بهر شفاي خود دعا مي کرد

دل غريب من از گردش زمانه گرفت

به ياد غربت زهرا شبي بهانه گرفت

شبانه بغض گلوگير من کنار بقيع

سراغ مدفن پنهان و بي نشانه گرفت

اي خاکِ درِ تو تاجِ سرها زهرا

وي قبر تو مخفي ز نظرها زهرا

تا باب شفاعت تو باز است چه غم؟

گر بسته شود تمام درها زهرا