مهرماه ۱۳۵۷وهم زمان با اوج گیری مبارزات مردم ایران با رژیم ستمشاهی من کلاس دوم دبستان بودم.در این سال "خانم زهرا جعفری جم"از روستای اصقول رفت ودو معلم جدید به روستا آمدند."خانم کنیز گلدانی مقدم و"خانم رفعت صمیمی".سه پایه اول ودوم وسوم در یک اطاق ۱۲متری تشکیل می شدومعلم کلاس خانم صمیمی بود.وپایه های چهارم وپنجم در یک اطاق دیگر بودند ومعلم انها خانم گلدانی بود.دانش اموزان کلاس پنجم هر سال برای دادن امتحانات نهایی به روستای" گیو "می رفتند.در دبستان اصقول یک اطاق ۲۴متری هم دفتر مدرسه بود.در فصل بهار که هوا گرمتر می شد ظهر دانش اموزان دیوار کلاس را آب می پاشیدند وبوی "کاه گل"در فضای کلاس می پیچید.وهم هوای کلاس کمی خنک می شد.کف کلاس ها هم "گلی "بود.چون روستای اصقول در ان زمان فاقد شبکه ابرسانی بود هر روز عصر دانش اموزان برای خانم معلم ها آب می بردند.محل سکونت خانم معلم ها هم منزل اقای سید محمد رحیمی بود که در منتهی الیه جنوب روستا قرا رداشت.