اصقول

اتشونی
در زمان قدیم مردم اصقول در فصل زمستان در خانه خود کرسی می گذاشتندوشب ها ذغال زیر کرسی قرار می دادند وهمگی با انداختن چند لحاف اطراف کرسی می خوابیدند.قبل از خواب هم کرسی مانند میزی بود که چای یا شام می خوردند.شب های زمستان اقوام به خانه همدیگر می رفتند که دراصطلاح محلی "اتشونی"می گفتند.مهمانان همراه میزبان پشت کرسی می نشستند وتا پاسی از شب صحبت می کردند.از مهمانان با چای وخشکبار از قبیل عناب -توت خشک-برگ خشک زردالووهلو-بادام -انجیر خشک پذیرایی می کردند.فصل برداشت هویچ محلی که با ان "زردک"می گفتند هم در فصل زمستان بود.ووسیله پذیرایی از مهمانان.برخی خانواده ها که درخت انار داشتند در فصل زمستان با انار از مهمانان پذیرایی می کردند.

کرسی تشکیل شده‌است از میزی کوتاه که در زیرش منقلی پُر از ذغال‌های مرغوب، دیرسوز و کم‌دود گداخته قرار داده شده و لحاف بسیار بزرگی بر روی آن نهند تا گرمای حاصل از منقل از زیر میز خارج نشده و به هدر نرود. برای نشستن و خوابیدن افراد دور کرسی معمولاً از چند متکا، بالش و پشتی استفاده می‌شود.