فرا رسید ن سال ۱۳۹۰پیشاپیش برشما مبارک باد.

عشق از من و نگاه تو تشکیل می‌شود
گاهی تمام من به تو تبدیل می‌شود

وقتی به داستان نگاه تو می‌رسم
یکباره شعر وارد تمثیل می‌شود

ای عابر بزرگ که با گامهای تو ...
از انتظار پنجره تجلیل می‌شود

تا کی سکوت و خلوت این کوچه‌های سرد
بر چشم های پنجره تحمیل می‌شود؟

آیا دوباره مثل همان سالهای پیش
امسال هم بدون تو تحویل می‌شود؟


بی شک شبی به پاس غزلهای چشم تو
بازار وزن و قافیه تعطیل می‌شود

ای احسنُ الاحوال، حــُـولِ حـالِ تحویل
هر آیـه از هر سـوره را تعبیـر، تأویـل

افتاده جسم سفره‌مان بی‌روح بر خـاک
ای هفت‌سیـن سفره‌ها، تعجیل تعجیـل