روزی روزگاری مطلبی در این وبلاگ نوشته شده بود.دوستانی نظراتی داشتن از جمله سرور محترمی که به نام "عبدالله"نظر می دادن.اگر چند نفر از اجداد ما "سید عبدالله"بودند ولی در سال های اخیر کسی در سادات نام سید عبدالله نداشته است.تا اینکه درسال۱۳۹۰هجری نبوی عزیزی با نام مستعار عبدالله پیدا شده وخاطرات گذشتگان ما که نام "کربلایی سید عبدالله"را داشتند زنده نمود.(بقای عمرش باد).بعداز چند روزوده ها پیام وپیامک(اس ام اس سابق) این عزیز ما به این نتیجه رسیده است که:

"در ثانی دوست عزیز متقاضی زمین موصوف دیگرانند و من و تو آش از کاسه داغتریم . حق با شماست".

پس والسلام علیکم ورحمه الله وبرکاته.فقط باید ایشان نام واقعی خود را بنویسند تا بعد از یک جاق سلامتی ایشان را به یک بستنی قیفی سنتی بیرجندی دعوت کنم.