درزمان قدیم خانواده های اصقولی برای پسرانش قبل از دامادی خانه می ساختند.پی ساختمان با سنگ وگل بود.برای دیوار ها خشت می زدند.برای زدن خشت گل درست کرده وان را لگد مال می کردند.خشت زن قالبی داشت که دو عدد خشت ویک نیمه خشت را هم زمان می زد.برای حمل گل کارگران پلاستیکی را به گردن می بستند که به آن "ناوه" می گفتند.چند روز بعد خشت ها را از روی زمین برداشته وبه صورت مورب کنار هم می گذاشتند تا خشک شود.نقشه ی خانه را بنا ها می کشیدند.درهر خانه با توجه به مساحت زمین مکان های زیر در نظر گرفته می شد:

1-دالان ورودی خانه

2-خانه ی  نشیمن

3-اطاق پذیرایی

4-مطبخ

5-انبار

6-خانه ی  کاهدان

7-خانه ی شلغمی

8-خانه گوسفندان دو باب که در بهار بره ها وبزغاله ها از مادرش جدا باشند

9-خانه ی خر

10-خانه ی گاو

در صورت کوچک بودن منزل برای خانه ی حیوانات وکاهدان از خانه های نبش کوچه یا منازل موروثی استفاده می شد.وقتی کسی از دنیا می رفت منزل مسکونی بین فرزندانش تقسیم می شدودر اکثر موارد چون قبلا برای پسران خانه ساخته بودند منزل مسکونی متوفی تنها بین دختران تقسیم می شد.

سقف خانه ها یا به صورت گنبدی اجرا می شد .ودر بالا خانه ها معمولا چوبی بود که از تیر چوبی که به "سرم"معروف است استفاده می شد وبین تیر های چوبی شاخه های "نی " می گذاشتند وروی نی ها هم بوته صحرایی "چرخوله"وبعد هم رویش را "شوشک"می کردند."شوشک"نوعی خاک چسب ناک است که با کاه مخلوط کرده وپشت بام را با آن می پوشاندند.

دیوار خانه ها را "گاه گل" می کردند.و خانه ینشیمن وپذیرایی یا "مهمانی"را خاک کچ یا گچ می کردند.در دیوار خانه "طاق" تعبیه می شد که محلی برای گذاشتن وسایل بود.روی طاق را "طاق پوش"می گذاشتند که با پارچه دوخته شده وبه شکل زیبایی دوره دوزی وگلدوزی می شد.

دهلیز هم در اکثر خانه ها ساخته می شد.که قسمت جلوی آن باز بود ودر تابستان مورد استفاده قرار می گرفت.یا هم محلی بود که درب دو یا چند اطاق به آن باز می شد.

ورودی خانه ی قدیمی

حیاط-خانه های تحتانی و بالاخانه "مهمانی"در یک خانه ی قدیمی

دهلیز

خانه ی نشیمن با طاقچه های متعدد واجاق

خانه ی انبار و"کندوک ها"نگهداری غلات در آن

نظر یک هم ولایتی:

با سلام - جا دارد از استادان خشت زن قدیم آقایان علی دشتبان،رضا پردل و علی یعقوبی و استاد بنای قدیمی اصقول استاد محمد علی دشتبان یادی بشود. با تشکر