سید طاها بن سید مصطفی بن سید حمید بن سید نعمت الله بن سید عبدالکریم بن سید عبدالجواد بن سید عبدالله بن سید ابوالحسن بن سید گلابی بن سید محمد بن سید گلابی اصقولی
قبل از ورود نفت به روستا از روغن مندو (منداب )برای روشنایی استفاده می شد.واز چراغی که به"چراغ مندو"معروف بود استفاده می کردند.با ورود نفت به روستا استفاده از چراغ موشی -چراغ دستی -چراغ لامپا-چراغ گرد سوز-چراغ توری متداول شد.تا اینکه با ورود برق به روستا این چراغ ها به دست فراموشی سپرده شدند.
چراغ مندو
با توفیق الهی جناب آقای سید علی طالبی وخانم هفته گذشته عازم زیارت عتبات عالیات شدند.وفردا چهارشنبه ۲۳ بهمن به بیرجند مراجعت می نمایند.مراسم استقبال با حضور دوستان از ساعت ۳تا۴ بعد از ظهر در مسجد حضرت ابوالفضل علیه السلام واقع در خیابان ۱۵ خرداد خیابان ۲۲ بهمن برگزار خواهد شد.قدوم دوستان را بر دیده منت می نهیم.
مهر تو را به عالم امکان نمی دهم این گنج پر بهاست ،من ارزان نمی دهم
گر انتخاب جنّت وکویت را به من دهند کوی تو را به جنّت رضوان نمی دهم
جان می دهم به شوق وصال تو تا بر سرم قدم ننهی جان نمی دهم
ای خاک کربلا تو مُهر نماز من این مُهر را به ملک سلیمان نمی دهم
ما را غلامی ِ تو بُوَد تاج افتخار این تاج را به شاهیِ شاهان نمی دهم
دل جایگاه عشق تو باشد نه غیر تو این خانۀ خداست به شیطان نمی دهم
گر جرعه ای از آب فراتت شود نصیب آن جرعه را به چشمۀ حیوان نمی دهم
تا سر نهاده ام چو <<مویّد >> به در گهت
تن زیر بار منّت دونان نمی دهم
یکی از مواردی که در اصقول قدیم طبق اسناد موجود انجام می شد.حمل اجساد به عتبات عالیات وارض اقدس(مشهد مقدس) می باشد.طبق یکی از اسناد موجود در سال 1319 هجری قمری (120سال قبل)مرحومه بی بی فاطمه نسا دختر مرحوم میر جعفر اصقولی وزوجه مرحوم ملا محمدهشت فنجان آب و اراضی تابعه در دشت اصغول را جهت حمل جسد ش به عتبات عالیات به مرحوم میر نجفعلی بیک فرزند مرحوم میر محمد علی بیک اصقولی صلح می نماید.تعدادی از اجساد هم در مقبره های ساخته شده به امانت گذاشته می شد تا در فرصت مناسب به اماکن متبرکه حمل شود.در اوایل قرن چهاردهم هجری شمسی دولت حمل اجساد به عتبات عالیات را به علت جلوگیری از مشکلات بهداشتی ممنوع نمود .
تا چند دهه قبل تعد اد کمی از مردم اصقول به سایر شهرها مهاجرت کرده بودند.از جمله چندنفر به نیشابور و مشهد .در دهه 50 مهاجرت به شهرها مخصوصا بیرجند شدت گرفت.نبود اشتغال در روستا عامل اصلی مهاجرت بود.اهالی مقیم بیرجند معمولا در روستا دارای خانه بوده و در مناسبتهای مختلف به روستا می امدند.در حال حاضرشهرهای بیرجند –مشهدوزاهدان تعداد زیادی از مهاجرین را در خود جا داده است.
مهاجرین از روستا سه دسته هستند:
1-کسانی که با فروختن املاک و دارایی خود در اصقول قصد بازگشت به روستا را نداشته وسالها ی متمادی به اصقول نیامده اند .
2-کسانی که دارای دارایی محدود در روستا هستند وهرسال حداقل یک نوبت به روستا می آیند.
3-کسانی که در روستا دارای خانه بوده ودر تعطیلات طول سال وهمچنین تعطیلات اخر هفته به روستا می آیند.
با توجه به اینکه ایاب و ذهاب از شهر به روستا در سالهای گذشته مشکل بود ولی هم اکنون با آسفالت مسیر و ازدیاد خودروهای شخصی در مناسبت های مختلف صدها نفر به روستا می آیند.بازگشت چند نفر بعد از بازنشستگی و هم چنین ساخت خانه بوسیله جوانان ووجود امکانات رفاهی امیدها را در دل زنده می کند که انشاالله روستا در سالهای اینده هویت خود را حفظ نماید.
اگر دولت بعد از ارایه خدمات عمومی به روستا به فکر ایجاد اشتغال باشد مطمئنا تعداد زیادی از جوانان به روستا بر خواهند گشت.
سه نفر مذکور در زمستان ۸۷
در زمان قدیم که تنها در امد مردم از زراعت و دامداری بود زمین زراعی و آب اهمییت زیادی داشت.با توجه به کمبود آب اهالی اقدام به کشت دیم می نمودند.در اسناد ذیل که بیش از ۱۲۰ سال قدمت دارد حاکم بیرجند نماینده ای را مامور رفع اختلاف بین اهالی اصقول و گیو به خاطر زراعت در دشت واقع در بین دو روستا می نماید.
مرحوم مغفور میرزا محمد علی ابن مرحوم میر نجفعلی ابن مرحوم محمد علی ابن مرحوم میر علی بیک در سال ۱۲۷۵ هجری شمسی در روستای اصقول به دنیا آمد ودر تاریخ ۳۱/۳/۱۳۵۹ دار فانی را وداع گفت .با توجه به اینکه ایشان پدر بزرگ مادری نگارنده هستند بهتر است ایشان را از زبان جناب اقای علی اکبر سجادی معرفی کنم تا حمل بر خود ستایی نشود:
"باتقدیم عرض سلام این اسناد تاریخی مرا برآن داشت که بعداز گذشت سالها از فوت مرحم مغفور جنت مکان جناب آقای میرزا محمد علی خزاعی که به حق در زمان خود بی نظیر وبی همتا بودند بار دیگر بیاد آ ن مرحوم افتاده از خاطره ایکه در باغ رزان برایم باز گو نمودند، مبنی بر اینکه ایشان بسیار قوم دوست بودند.ومی فرمودند چند نفر از اهالی خراشاد به کوه اصقول برای کندن هیزم آمده ودرسنگ سفید مرحوم پدر بزرگ حقیر، سید محمد علی حسینی که دایی آن مرحوم بوده است .بار های هیزمشان را توقیف وآنهارا خالی می فرستد.وایشان از بیرجند به اصقول مراجعت مینموده اند وبا مال باخته ها برخورد .ونامبردگان شروع به فحاشی وتوهین واهانت به سید اصقولی مینمایند وایشان به موضوع پی برده و بسیار ناراحت می شوند از بابت اینکه در میدان اصلی روستای خراشاد. به دائیشان اهانت می شود وقادر به دفاع نیستند.ونا چار به سکوت می شوند. وپس از گذشت سالها درد دلشان را با حقیر در میان گذاشتند ومی فرمودند، با اینکه ما اهل دعوی نیستیم، ولی چنانچه این موضوع خارج از خراشاد رخ می داد به شدت با آنها برخورد می کردم.از طرفی در روز گارقدیم مانند حالا نان وغذا به وفور یافت نمی شد و در اثر خشکسالی مردم بسیار در مضیغه و تنگنا بودند.وچنانچه میهمانی از بیرون از روستا می آمد تنها فردی که در خانه اش به روی همه باز بود آن مرحوم بود. واز نسلی به نسلی سفارش می شده است چنانچه به اصقول رفتید پسر مرحوم میر نجفعلی فردی سفره دار ومیهمان نواز می باشد.و بر ایشان وارد شوید.ایشان بسیار متین وخوش اخلاق، ومهربان، بودند،که به توفیق خداوند این صفت در نسل های بعدی ایشان هم بخوبی قابل مشاهده می باشد وامیداست در بهشت برین با جده شان بی بی فاطمه زهرا (س) همنشین باشند. اجرکم عند ا..."
سندذیل مربوط به خرید شش و نیم فنجان آب وشش استار بذر افشان از مزرعه بقاباد وچشمه سار چنشت بوسیله مرحوم میر محمد علی بیک فرزند مرحوم میر علی بیک (جد مادری نگارنده)در سال ۱۳۱۰قمری حدود ۱۲۰سال قبل.دونسل بعداز مرحوم میر محمد علی بیک نیز از دنیا رفته اند و نسل سوم در قید حیات می باشند.
سند ذیل هم مربوط به خریدباغ آب رزان در اصقول بوسیله مرحوم میر نجفعلی بیک فرزند مرحوم میر محمد علی بیک فرزند مرحوم میر علی بیک در سال ۱۳۱۹ حدود ۱۱۱سال قبل می باشد.
" تاسیس دبستان اصقول"
در مهر ۱۳۳۹ در سن پنج سالگی در کوچه های اصقول در حال بازی بودم که ناگهان خویشاوند عزیز ومحترم جناب آقای حاج میرزانجفعلی خزاعی را مشاهده نمودم به اتفاق آقایی قد بلند وخوش تیپ که تا آن زمان ندیده بودم راه افتاده واسم مرا هم یاد داشت نمودند پس از سوال وجستجو متوجه شدم مدیر دبستان آینده می باشد که در آن موقع دبستان را در روستای گز تاسیس نموده بودند ولی بزر گان اصقول بخاطر نفوذی که داشتند ودر آن زمان افرادی بسیار متمول وباوقار وباسواد بودند سعی داشتند به علت اینکه اولویت بااصقول می باشد واز نظر جمعیتی وخیلی مسایل دیگراصقول حرف اول را در منطقه میزددبستان را به اصقول منتقل نمایند وپس از چند روز اهالی اصقول وسایل مدیر و مدرسه را بر الاغ بار نموده وباشعار: سر گدار علیان مدیر رابرداصقولیا ، دبستان را در بهترین منزل روستابا۱۰۰نفر دانش آموز تاسیس نمودند.که به حق در آن زمان ساختمان مذکور از هر لحاظ شایسگی برای مدرسه را داشت وقرار شده بود دانش آموزان اصقول مبلغ ناچیزی بابت اجاره منزل سالانه به مرحوم کربلایی سید ابوالقاسم قاسمی به پردازند وشاگردان گز وچنشت و بید مشک چون ایاب وذهاب می نمودند از این بابت معاف باشند . و روز شروع مدرسه هر دانش آموزی با یکی از اعضای خانواده در جلوی مدرسه ایستاده بود که حقیر هم باشوهر خاله ام که خداوند رحمتش نماید مرحوم سید ابوالقاسم سجادی که مردی کهن سال وبسیار دوست داشتنی ومتین بود و مرا همپای فرزندانش دوست می داشت. به مدرسه رفتم و درسم را در سن پنج سالگی شروع نمودم آقای جوانمرد که بحق معلمی لایق بود و شعر ایرج میرزا را که در وصف استاد سروده در وبلاگم شایسته ومصداق ایشان دانسته وبرای یادی از آن معلم مرحوم یادداشت نمودم .......
وبلاگ گذر عمر به مدیریت جناب آقای علی اکبر سجادی شما را با روستای زیبا و تاریخی چنشت که همسایه شرقی اصقول است اشنا می نماید.جناب اقای سجادی که هم اکنون مقیم مشهد مقدس می باشند از طرف مادر به روستای اصقول منسوب می باشند .ایشان پیام ذیل را به صورت خصوصی برای ما ارسال نموده اند:
"با سلام و تقدیر از مطالب جالب توجه شما از اینکه وبلاگ مارا در پیوندها قرار دادید تشکر می نمایم ، من همانقدر که نسبت به چنشت علاقه مندهستم چندین برابر به اصقول وخویشاوندانم عشق می ورزم وهمیشه ودر همه حال برای اصقول که زادگاه من و محل تحصیلات ابتداییم بوده وهمه ی اصقولی ها درسراسر ایران آرزوی سر بلندی وموفقیت دارم خدا یار و نگهدارتان باشد".
آدرس وبلاگ ایشان که در قسمت پیوند های وبلاگ موجود است :
۱-به حرمت خمینی شاه فراری شده از قصر تا فرودگاه سوار گاری شده
۲-ما شیر بز نمی خوام ما شاه دزد نمی خوام
۳-پسر رضا کچل فراری شده کیسه کش حمام ساری شده
۵-از خون جوانان وطن لاله دمیده
۶-قسم به خون شهدا شاه تو را می کشیم
دهکده من ! چه سوت و کور و چه خموش شده ای؟!زمانی حیاط خانه هایت سرشار از شور وشوق و طراوت زندگی بود. فریادو های هوی کودکانت که سر خوشانه سر در پی هم می گذاشتند،دمی قطع نمی شد.
در مزارع و باغهای سرسبزت ، صدا و آواز دختران جوان و پر نشاط می پیچید که فارغ از غم واندوه مشغول کار سخت کشاورزی بودند.
ورد زبانشان ترانه های زیبای محلی بود که هر کدامشان داستانی از یک زندگی سرشار از تلاش و عشق رادر خاطر انسان زنده می کرد.
دهکده من! مراسم عروسی در تو چه عالمی داشت؟؟!!
هنر نمایی هنر مندانی که در هیچ آکادمی و مکتب هنری تعلیم ندیده بودند و تنها و تنها زندگی در دامان لطیف و پرمهرتو ، اینچنین آنها را سرشار از ذوق و هنر زندگی کرده بود.
دهکده من! اکنون چه بگویم ؟؟ وقتی می بینم فضای قبرستانت تفاوتی با محل زندگی ساکنانت ندارد.وحتی تعداد مرده هایت بیشتر از زنده ها هستند!!!
از خانه های خالی چه بگویم؟؟ که ساکنانش به شهر فریبنده و پر کرشمه کوچ کرده اند.در خانه هایت کودکان پرسه نمی زنند بلکه ساکنانش همه سالمندانی هستند که از سر ناچاری و اجبار تو را تنها نگذاشتند!!
دهکده من! خاطرات و روزهای خوش کودکی و نو جوانیم را تو برایم ساختی و جاودانه کردی.من در دامان سبز و پر سخاوت تو پا گرفتم و رشد کردم . دوست داشتم که فرزندانم نیز تو را همچنان پرشکوه ،زیبا ، پرشور و خواستنی ببینند. ولی اکنون شرمنده آنها هستم چون نتوانستم تو را زیباتر و پرشورتر از گذشته به آنها تحویل دهم.
دهکده من! همیشه در قلب من زنده ای، حتی اگر عدد ساکنانت به صفر برسد.
نقل از وبلاک دهکده من
۱-بافت پارچه به صورت دستی .
۲-تهیه شیره انگور .
۳-تهیه روغن حیوانی برای مصرف سالیانه و فروش انها.
۴-خشت زنی جهت احداث بنا .
۵-استفاده از گل سرشور.
۶-بافت ریسمان و طناب از موی بز.
۷-تهیه نخ از پشم گوسفندان.
۸-گل الود کردن آب در فصل گرما جهت جلوگیری از تبخیر در جوی رو باز .
اینجا ده من است
زادگاه من،
البته برای دیدن شبهای مهتابی بی تابم،
برای دیدن آن آسمان سیاهی که پر از ستارههای سفید بود!
برای دیدن آن ماهی که دست مرا میگرفت و تا آسمان بالا میبرد!
برای پیاده روی در شبهای ساکت ده دلم تنگ شده است!
این دلتنگی چه بود در وجود من کاشته شد؟
و آن دوست شبهای مهتابی!
و حقارت در مقابل شکوه کوهها،
شرشر جویها!
بوی علفهای بهار!
شبنم سحرگاهان!
...آه ! روستا چقدر زیباست!
![]چند سال قبل](http://xs135.xs.to/xs135/09025/2dtysr8359.jpg)
علم گردانی چند سال قبل (حدود ۱۰سال قبل )عکس از وبلاگ اصقول( osghul)سید عباس طالبی
علم گردانی عاشورای امسال در همان مکان واز همان زاویه
در محرم امسال هم عاشقان حسینی تمام سعی و تلاش خود را برای هرچه با شکوه تر برگزار شده مراسم عزاداری به کار بردند.اجر همه با امام سوم ...از جمله:
۱-روضه خوانی سید محمد علی سجادی و سید علی طالبی ومیر نجفعلی خزاعی.
۲-نوحه خوانی سید اسدالله محمدی-سید محسن رضوی-صحراگرد.
۳-آشپزی آقایان حسن و حاجی صحرایی وخانم پری اسماعیلی.
۴-هماهنگی تهیه و توزیع غذا سید مهدی هاشمی-حاج سید احمد موسوی-حاج سید علی طالبی-حاج سید حامد هاشمی.
۵-کلیه اهالی که با نذر گوسفند وحضور در مراسم و همکاری در طبخ و توزیع غذا نذری متبرک وپذیرایی از عزاداران عشق و ارادت خود را به خاندان عصمت و طهارت به نمایش گذتشتند.
۶-اقای علی دهقانی با طبخ و توزیع جداگانه غذا متبرک در روز عاشورا.
موسسه قرانی نور هدایت به مدیریت خانم سیده زهرا موسوی فرزند جناب آقای سید محمد رضا موسوی از اهالی روستای اصقول یکی از مراکز ترویج فرهنگ قرآنی در بیرجند می باشد.این موسسه نماینده دانشکده مجازی علوم حدیث در خراسان جنوبی است .
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) شعبه خراسان جنوبی، سيده «زهرا موسوی»، مدير مؤسسه قرآنی نور هدايت خراسان جنوبی گفت: هماكنون حدود 965 نفر از جوانان و نوجوانان استان در دو گروه زنان و مردان در رشتههای حفظ كل، حفظ جزء سیام، صوت و لحن پايه و صوت و لحن تكميلی، روخوانی، روانخوانی، تفسير، مفاهيم، قصص قرآنی و خانواده موفق، آموزشهای لازم را با حضور اساتيد مجرب تحت نظارت اين مؤسسه فرا میگيرند.
وی اظهار كرد: در پايان دورهها به افراد برگزيده جوايز نفيسی به همراه گواهينامه پايان دوره اعطا خواهد شد.
موسوی تصريح كرد: در پايان طرح جامع حفظ قرآن كريم، توسط دفتر توسعه و ترويج فعاليتهای قرآنی وزارت ارشاد، (طرح سه ساله حفظ) گواهينامه پايان دوره معتبر به قرآنآموزان اعطا خواهد شد.
همچنين در سال 1386 نيز مؤسسه قرآنی نور هدايت در دورههای تابستانی، حدود 835 قرآنآموز و در ماه رمضان و ترم زمستانی، حدود 300 نفر قرآنآموز در رشتههای مختلف داشته است كه به اساتيد و برگزيدگان دورههای گذشته جوايز نفيسی اهدا شد و برگزيدگان، گواهينامه پايان دوره معتبر توسط سازمان تبلغيات اسلامی دريافت كردند.
ضمنا ادرس این موسسه :بیرجند -خیابان شهید مطهری-روبروی استانداری می باشد.
تصویر طبقه دوم حسینیه در روز عاشورای حسینی
ذبح گوسفند نذری و اطعام عزاداران حسینی
علم گردانی عاشورای حسینی
حضور در قبرستان روستا در عصر عاشورا
اهدا نذورات به علمداران حسینی در عصر عاشورا
اخرین مرحله علم گردانی که قتل علم ها نامیده می شود.
پارچه ها و دست علم ها که جمع اوری وبرای استفاده در سال اینده نگهداری می شوند.
عزاداری محرم و روضه خوانی سید محمد علی سجادی تنها بازمانده روضه خوانان نسل قدیم روستا
ای عالمی سیاه به تن در عزای تو
ای جان پاک آدم خاکی فدای تو
ای جن و انس مویه گراندر مصیبتت
ای خاص و عام نوحه گر اندر ثنای تو
یاد دوستداران حسین وذاکرین مصایب اهل بیت راکه دار فانی را وداع گفته اند در ماه محرم گرامی میداریم.
مرحوم حاج سید ابوالفضل ابن مرحوم سید عبدالله ابن مرحوم سید حسن ابن مرحوم میرزا قاسم (موسوی) پدر بزرگوار شهید سعید سید جلیل موسوی ویکی از ذاکرین اهل بیت عصمت وطهارت بودکه سالهای متمادی به ذکر مصیبت اهل بیت مشغول بود.ازجمله خاطرات آن فقید سعید قرائت شعری در هنگام طلوع خورشید در روز عاشورا در هر سال با مطلع"ای صبح رو سیه به چه رو می شوی سفید"می باشد.ان مرحوم بعد از ۹۰ سال عمر پر برکت در سال ۱۳۸۱ دار فانی را وداع گفت و در کنار تربت پاک فرزند شهیدش به خاک سپرده شد.خداوند او را با اجداد طاهرینش و شهدای کربلا محشور فرماید.
۱-برگزاری مراسم علم بندان
۲-برگزاری مراسم عزا در شبهای ماه محرم
۳-ذبح گوسفند جلوی علم ها و اطعام عزاداران.
۴-علم گردانی روز عاشورا .
در زمانهای قدیم مراسم شبیه خوانی نیز ذر روستا برگزار می شد.
۱-گفتن جمله "بر ور شما نخوره".یعنی این مطلب مربوط به شما نیست .
۲-گفتن کلمه "بی معنی"در مواردی که از یک جمله برداشت بد و سبک می شود.اگرچه طرف را بیشتر متوجه معنی کلمه می کند.
۳-گفتن جمله"فال او ور خودش باشد".هنگام مقایسه طرف صحبت با صاحبان مصیبت و بلا.
۴-جمله"گوش شیطان کر"هنگام گفتن مواردی که احتمال خطر و بلا می باشد.
۵-گفتن جمله"هزار کوه آهنی ذر بین".
۶-کلمه "نه به نسبت".مانند ردیف یک می باشد.
۷-تف کردن در گریبان لباس هنگام گفتن و نقل قول مطلبی که احتمال تمسخر طرف مقابل
می باشد.
سید عبدالجواد طالبی فرزند سید محمد ازروستای اصقول ومقیم بیرجند هستم.هدف از این وبلاگ معرفی روستای قدیمی و زیبای اصقول می باشد.از همه دوستان وهم ولایتی های محترم تقاضای همکاری دارم.